DESTYLARNIA
Destylarnia Glenfarclas najprawdopodobniej rozpoczęła działalność przed 1791 rokiem. Oficjalną licencję uzyskała w 1836 roku, kiedy prowadził ją Robert Hay. W 1865 roku została kupiona przez Johna Granta i do dziś pozostaje w rękach jego potomków, co czyni ją jedną z nielicznych niezależnych destylarni w Szkocji.
Po zakupie, John Grant powierzył zarządzanie synowi George’owi, a po jego śmierci w 1890 roku, licencję przejęła wdowa Elsie Grant. Później stery przejęli ich synowie – John i George. W 1896 roku rodzina weszła w partnerstwo z Pattisons Ltd, które zakończyło się po krachu na rynku whisky, a destylarnia wróciła całkowicie w ręce Grantów. W 1947 roku Glenfarclas stała się spółką z o.o., należącą do George’a S. i Johna P. Granta.
Obecnie przewodniczącym jest John L.S. Grant, który dołączył do firmy w 1973 roku. Glenfarclas trzykrotnie zdobyła tytuł „Distiller of the Year” (2006, 2020, 2023). W 2022 roku doszło do kradzieży whisky o wartości ponad 100 tys. funtów. W 2021 roku zatwierdzono budowę dwóch nowych magazynów.
GLENFARCLAS VINTAGE 2013/2023 61% 0,7 L
Początek 2024 roku to czas na nową serię, choć pochodzącą z wszystkim Wam dobrze znanej destylarni. Wonders Of The World, bo tak ją nazwaliśmy, obejmować będzie kilka edycji, a każda z nich pochodzić będzie z innego rocznika. Zaczynamy od najmłodszej, czyli Vintage 2013. Gdybyśmy mieli w skrócie opisać whisky, która pojawi się w każdym butelkowaniu, można by użyć tu roboczej nazwy „double single cask” – innymi słowy to vatting dwóch single cask. Podczas jednej z wizyt w destylarni, w trakcie testowania zawartości przeróżnych beczek, uwagę przykuły dwie. Jedna to 1st fill Oloroso hogshead, druga sherry butt. Każda bardzo ciekawa, choć każda z nich z inną paletą aromatów i smaków. I właśnie z nich powstała pierwsza z serii edycja – Vintage 2013 Kolos z Rodos. Wykorzystano całą 250L hogshead oraz mniej niż połowę zawartości sherry butt. Wystarczająco dużo, by zabutelkować 600 sztuk. Finalny efekt, to połącznie szybszej maturacji w mniejszej beczce typu HHD, wykonanej z amerykańskiego dębu, z bardziej taninową, wolniejszą maturacją w dużej beczce typu butt z europejskiego dębu.
Aromat: trochę torfowych popiołów i namoczonych ziół,zielone jabłka, suszone figi, miętowa czekolada, rodzynki.
Smak: pomarańcza, ananas, jabłko, morela, pojawiają się aromaty tytoniu i dymnego drewna.
Finisz: średnio długi, głównie stare drewno i sucha kora.
