Destylarnia
Strathisla (region Speyside, zał. 1786 w Keith) jest jedną z najstarszych i najpiękniejszych szkockich destylarni, znaną z charakterystycznych pagód. Początkowo nazywała się Milltown, potem Milton, by ostatecznie przyjąć nazwę Strathisla (od rzeki Isla), choć nazwa Milton na krótko powracała. Dwa pożary w XIX wieku (1876 i 1879 – eksplozja pyłu w młynie) ukształtowały jej obecny wygląd.
Po licznych zmianach właścicielskich i problemach poprzedniego udziałowca, w 1950 roku destylarnię kupił koncern Seagram, integrując ją z Chivas Brothers. Od tego momentu Strathisla stała się sercem blendów Chivas Regal. Nazwę Strathisla ostatecznie przywrócono w 1951 roku. W 1965 zwiększono liczbę alembików do czterech. W 1970 roku miała miejsce krótka próba produkcji torfowej whisky Craigduff. Od 2001 roku, wraz z Chivas Group, Strathisla należy do koncernu Pernod Ricard.
Większość świeżego destylatu leżakuje poza terenem Strathisla, w głównych magazynach Chivas Brothers (część jest napełniana w pobliskiej Glen Keith). Ze względu na kluczową rolę w blendach Chivas, Strathisla jako single malt jest słabo promowana. Dostępna jest głównie jako wersja 12-letnia oraz edycje cask strength w Visitor Centres. Edycje od niezależnych dystrybutorów są stosunkowo rzadkie.
Chivas Regal Mizunara 40% 0,7L.
W XXI wieku jesteśmy świadkami zjawiska, które przed ćwierćwieczem byłoby fantazją – podczas degustacji „w ciemno” japońskie whisky wygrywają ze szkockimi i w konsekwencji nieliczni szkoccy producenci ruszają do Japonii w poszukiwaniu inspiracji.
Jeden z nich to legendarny mistrz kupażu Chivas Bros, Colin Scott, który w czasie takiej podróży wzbogacił swą kreację japońskim akcentem. Po wyselekcjonowaniu zgodnie z formułą Chivas Regal 12-letnich whisky, część z nich poddał finiszowej maturacji w beczkach z japońskiego dębu (Mizunara). Dąb Mizunara jest porowaty, rośnie bardzo wolno, stąd też jest bardzo drogi i rzadko wykorzystywany przez producentów whisky. Chivas Regal Mizunara debiutował w Japonii w październiku 2014 roku i był pierwszym szkockim blendem, do którego kreacji wykorzystano japoński dąb.
Aromat: słodki i owocowy, morele, mandarynki, kokosy, babka bananowa, miód, wanilia, orzechy włoskie, ślady ziół i tytoniu i lekka woń kwiatów jabłoni.
Smak: owocowy z nutą pikantną, wanilia, orzeszki prażone w miodzie, morele, banany, wiórki kokosowe, kandyzowany imbir, szczypta pieprzu, cynamonu i lukrecji.
Finisz: średnio długi, z nutami karmelu, toffi, wanilii, pieprzu i dębowych tanin.
